معنی قندیل ترسا
8 بازدید
[ قِ لِ تَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) قندیلی که ترسایان در کلیسا افروزند. (آنندراج). قندیلی را گویند که پیوسته در کلیسا که معبد ترسایان است آویخته باشد. (ناظم الاطباء) (برهان): زبان روغنینم ز آتش آه بسوزد چون دل قندیل ترسا. خاقانی (دیوان ص ۲۰ از حاشیهٔ برهان چ معین). || کنایه از ماه و آفتاب. (آنندراج).
کلمات هم‌قافیه با «قندیل ترسا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «سا» برای سرودن شعر