معنی قفوة
[ قِ فْ وَ ] (ع اِ) گناه و بدکاری. (منتهی الارب). ذنب. (اقرب الموارد). || تهمت. (اقرب الموارد). افترا و دشنام. (منتهی الارب). نسبت به کسی چیزی گفتن، در وی باشد یا نباشد. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || هو صفوتی و قفوتی؛ ای خیرتی؛ یعنی بهترین کس من که او را برمیگزینم. و گویند این کلمه از اضداد است. || بزرگواری. || (اِمص) برگزیدگی مهمان. (منتهی الارب).
کلمات همقافیه با «قفوة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وة» برای سرودن شعر