معنی قفو
[ قَ فْ وْ ] (ع مص) پیروی کردن و در پی رفتن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || بر کار تباه انداختن کسی را. (منتهی الارب). || کسی را به زنای صریح بازخواندن. || پس گردن کسی زدن. || متهم کردن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || دشنام دادن به فحش و بدی صریح. در حدیث است: لا حد الا فی القفو البین. (منتهی الارب). || برگزیدن. || نابود گردانیدن. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || نواله و بخش نهادن به جهت مهمان. (منتهی الارب). || (اِ) سوزانی است که وقت باران برانگیخته شود. (منتهی الارب). گرمی که هنگام باران خیزد. (اقرب الموارد).[ قَ فْ وْ ] (اِخ) موضعی است. (معجم البلدان).[ قُ فُ وو ] (ع مص) به همهٔ معانی رجوع به قَفْو شود.
کلمات همقافیه با «قفو»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «فو» برای سرودن شعر