معنی قسطنسیوس
5 بازدید
[ قُ طَ ] (اِخ) دوم (۳۱۷ - ۳۶۱ م.) ابن قسطنطین کبیر. وی به بدعت آریوس (کاهن اسکندرانی که میگفت کلمه و با جوهر مساوی نیست) میل کرد و گروهی از آنان را به سال ۳۵۶ م. به جنوب جزیرهٔ عربی فرستاد تا در عدن و سرزمین حمیر کنیسه ها بنیاد کردند. (ذیل المنجد).
کلمات همقافیه با «قسطنسیوس»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وس» برای سرودن شعر