معنی قاضی بساطی

[ بِ ] (اِخ) محمدبن احمدبن عثمان بساطی، ملقب به شمس الدین و مکنی به ابوعبداللََّه. از قبیلهٔ طائی و از علمای مالکی مذهب است. وی به سال ۷۷۸ هـ . ق. در ۱۸سالگی به مصر رفت و در فقه و اصول و معانی و بیان و علوم عربی و فنون عقلی براعت یافت و مدتی در کمال فقر و تنگدستی بوده به طوری که بر روی پوست نی خوابیدی تا در نتیجهٔ صبر و تحمل بخت خفته اش بیدار و به مدرسی شهرهائی منصوب عاقبت قاضی القضاة دیار مصر بود و مدت بیست سال با کمال استقلال به تمشیت امور قضائی اشتغال داشته و امام شمنی و قاضی القضاة محیی الدین مالکی و جمعی دیگر از اکابر وقت از وی استفادهٔ علمی نموده اند. او راست: ۱- حاشیهٔ شرح مطالع. ۲- حاشیهٔ مطول. ۳- حاشیهٔ مواقف. ۴- شفاء العلیل فی شرح مختصر الشیخ خلیل در فقه مالکی. ۵- المغنی در فقه. وی در روز پنجشنبه ۱۲ رمضان سال ۸۴۲ به مرض قولنج وفات یافت. (کشف الظنون) (روضات الجنات ص ۷۹۴) (ریحانة الادب ج ۳ ص ۲۷۵).