معنی قاضی باقر

[ قِ ] (اِخ) ابن محمد علی، مشهور به قاضی. متوفی به سال ۱۳۱۲ هـ . ق. ابن محسن قاضی تبریزی طباطبائی از اکابر علمای امامیهٔ تبریز عصر حاضر بوده و مراتب علمی را با محاسن عمل توام داشته است. وی به سال ۱۲۸۵ در تبریز متولد شد و مقدمات علوم عربی و فقه و اصول را در همان شهر از دانشمندان وقت فراگرفت و به سال ۱۳۰۸ برای ادامهٔ تحصیلات به عتبات عزیمت نمود و در اخلاق به حوزهٔ قطب العارفین ملاحسینقلی همدانی و در فقه و اصول به درس حاج میرزا حبیب اللََّه رشتی و فاضل شربیانی و ملا اسماعیل قره باغی حاضر شد و سپس به تبریز مراجعت کرد و پس از چند سال باز عازم نجف گردید و در حوزهٔ درس آخوند ملامحمد کاظم خراسانی و سید محمد کاظم یزدی و دیگران حاضر شد و به اجازه های چندی در اجتهاد و روایت نائل گشت آنگاه به سال ۱۳۲۴ به تبریز مراجعت کرد. تألیفاتی دارد. او راست: ۱- حاشیهٔ رسائل شیخ انصاری. ۲- حاشیهٔ ریاض المسائل. ۳- حاشیهٔ فصول الاصول. ۴- حاشیهٔ مکاسب شیخ. ۵- الخیارات و اقسامها و احکامها. ۶- الدرر الغرویه فی الفوائد العلمیة. وی به سال ۱۳۶۶ هـ . ق. در تبریز وفات کرد و به قم نقل شد و در آنجا مدفون گردید. (ریحانة الادب ج ۳ ص ۲۶۳).