معنی قاسم متوکل علی اللََّه

[ سِ مُ تَ وَکْ کِ لُ عَ لَلْ لاه ] (اِخ) ابن حسین بن احمدبن حسن بن قاسم، ملقب به «المتوکل علی اللََّه» از دودمان «الهادی الی الحق» و نهمین از پیشوایان زیدیهٔ یمن است. پیش از پیشوائی در ذمار اقامت داشت و عم او محمدبن احمد ملقب به «المهدی» برای خاموش کردن و درهم کوبیدن شورش حسین بن قاسم ملقب به «المنصور باللََّه» از او استمداد کرد. پس وی به معرکهٔ جنگ وارد شد و آن گاه با حسین علیه عموی خود همدست گردید. مهدی خود را از خلافت خلع کرد و قاسم به حسین بیعت نمود و سپس بیعت خود را شکست و مردم را به سوی خود خواند و به «المتوکل علی اللََّه» ملقب گردید. مردم صنعاء به سال ۱۱۲۸ هـ . ق. به وی بیعت کردند و شهرها را از تصرف حسین خارج ساختند. وی به همین منوال روزگار گذرانید تا در صنعاء به سال ۱۱۳۹ هـ . ق. وفات یافت. رجوع به بلوغ المرام ص ۶۹ و تاریخ الیمن واسعی ص ۵۷ و البدرالطالع ج ۲ ص ۴۲ والمقتطف من تاریخ الیمن ۱۷۹ و ۱۸۱ و الاعلام زرکلی چ ۲ ج ۶ ص ۸ و ترجمهٔ طبقات سلاطین اسلام ص ۴۹ و ۹۵ شود.