معنی قاسم مالقی

[ سِ لِ ] (اِخ) ابن علی بن محمد، شرف الدین تنملی فاسی مغربی، مکنی به ابوالقاسم (۷۴۳ -۸۱۱ هـ . ق. / ۱۳۴۲ - ۱۴۰۸ م.). در مالقه تولد یافت و در شهر فاس سکونت گزید. وی از فقهای مالکی اندلس است. مناسک حج بجا آورد و در قاهره وفات یافت. کتابی دارد به نام «برنامج»، دربارهٔ کسانی که وی از ایشان علم و حدیث فراگرفته است. صلاح اقفهسی پاره ای از مرویات او را جمع آوری کرده و آن را «تحفة القادم من فوائد الشیخ القاسم» نام گذارده است. سخاوی گوید: وی به ابیات و قراآت و شعر آشنائی داشت. رجوع به الضوء اللامع ج ۶ ص ۱۸۳ و الاعلام زرکلی چ ۲ ج ۶ ص ۱۳ شود.