معنی قاسمی یمنی

[ سِ یِ یَ مَ ] (اِخ) احمدبن حسین بن قاسم بن عبداللََّه. از پیشوایان بزرگ زیدیهٔ یمن است. وی مردی سیاستمدار و دلیر و محتاط بود. زیدیهٔ یمن به سال ۶۴۶ هـ . ق. به وی بیعت کردند و به المهدی لدین اللََّه ملقب شد. و در ثلا دعوت خود را آشکار کرد. سلطان نورالدین رسولی جنگهائی را علیه او بپا ساخت که خود در پایان این جنگها وفات کرد، و قاسمی بر بیشتر شهرهای قسمت بالای یمن مسلط گشت و به وضع آنها سروسامان بخشید و بر این منوال بود تا لشکر ملک مظفر در جائی به نام «شوایه» او را به سال ۶۵۶ هـ . ق. کشتند. رجوع به العقود اللؤلؤیه ج ۱ صص ۷۵ -۱۳۵ و بلوغ المرام ص ۴۸ و اعلام زرکلی چ ۲ ج ۱ ص ۱۱۴ شود.