معنی قائت
7 بازدید
[ ءِ ] (ع اِ) طعامی که بدان قوام بدن انسان بود. کفایت زیست: هو فی قائت من العیش؛ ای فی کفایة. || شیر بیشه. (منتهی الارب).
کلمات همقافیه با «قائت»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ئت» برای سرودن شعر