معنی فیاض لاهیجانی
6 بازدید
[ فَ یْ یا ضِ ] (اِخ) نامش مولانا عبدالرزاق و شاگرد صدرالدین شیرازی است. گوهر مراد از تصانیف اوست. بر فصوص الحکم شیخ محیی الدین عربی شرحی فارسی نگاشته. وقتی از او دیوانی دیدم که چهار پنج هزار بیت داشت، و این ابیات از اوست: گفته ای بیدار باید عاشق دیدار ما پاس این حرف تو دارد دیدهٔ بیدار ما. * نه غم بیگانگان دارم نه فکر دوستان تا تو در یاد منی عالم مرا از یاد رفت. * در و دیوار به مجروحی من میخندند من به این خوش که به رویم در گلشن باز است. (از مجمع الفصحاء ج ۲ ص ۲۷).
کلمات همقافیه با «فیاض لاهیجانی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نی» برای سرودن شعر