معنی فلفل کبیر

[ فِ فِ لِ کَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) درختی است بسیار زیبا از تیرهٔ مورْدها که ارتفاعش حدود ده متر میرسد و در آمریکای مرکزی و ونزوئلا میروید و در جاماییکا و هند نیز کاشته میشود. گلهایش سفید و معطر است و میوهٔ آن را بنام فلفل جاماییکا نیز می نامند. میوهٔ این گیاه کروی شکل و کمی از فلفل سیاه درشت تر است. در حالت نارسی سبزرنگ است و پس از رسیدن قرمز می شود. طعم آن معطر و سوزاننده. کمی از فلفل سیاه ملایم تر و بویش شبیه بوی دارچین و میخک است. جدار میوهٔ فلفل کبیر شامل کیسه های اسانس دار است که در اسانس آن حدود ۶۵ درصد اوژنول یافت می شود. گَرد این گیاه از لحاظ آنکه طعم و بوی معطری شبیه میخک و دارچین و فلفل و جوز بویا دارد به چهار ادویه موسوم است و بطور چاشنی به اغذیه افزوده میشود و در معطر کردن بعض محصولات دارویی به کار میرود. فلفل انگلیسی. فلفل افرنجی. فلفل جاماییکا. فلفل جمایکا. فلفل حلو. چوب هندی. خشب هندی. (از فرهنگ فارسی معین).