معنی فرودوختن
5 بازدید
[ فُ تَ ] (مص مرکب) فروکردن. زدن پیکان و تیر و نیزه و جز آن : خدنگی که پیکانْشْ بد بید برگ فرودوخت بر تارک ترگ ترگ.فردوسی. || نگریستن. خیره گشتن و یا چشم فروبستن : به زر چشم خود را فرودوختی جهان را به دینار بفروختی.فردوسی. دیده فرودوختم تا نه به دوزخ برد باز نظر می کنم سخت بهشتی وشی.سعدی. مگر از شوخی تذروان بود که فرودوختند دیدهٔ باز.سعدی.
کلمات هم‌قافیه با «فرودوختن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «تن» برای سرودن شعر