معنی واژه فرخ زند
6 بازدید
[ فَ رْ رُ خِ زَ ] (اِخ) محمدحسن خان، مشهور به خانلارخان. به نوشتهٔ مؤلف مجمع الفصحاء پسر علی مرادخان زند و نوهٔ محمدحسن خان قاجار جد اعلای قاجاریه است. وی مقرب دربار فتحعلی شاه قاجار بود، و در سال ۱۲۳۷ هـ .ق. در کرمان به قتل رسید. این اشعار از اوست: ملک سرشت و کواکب سپاه و مه رخسار جهان پناه و فلک بارگاه و مهرسپهر ولی نواز و مخالف گداز و روشن رای فرشته طینت و آدم نژاد و پاک گهر. مثنوی جمشید و خورشید را هم صاحب الذریعة به او نسبت داده است. (از ریحانة الادب ج ۳). و رجوع به الذریعة ج ۵ ص ۱۳۳ شود.