معنی فخر فارسی
8 بازدید
[ فَ رِ فا ] (اِخ) محمدبن ابراهیم بن احمد، مکنی به ابوعبداللََّه. طبیب و فاضل بود. به سال ۶۲۲ هـ . ق. / ۱۲۲۵ م. درگذشت. او را در اصول کلام تصنیفاتی است. اصل وی از شیراز بود و در مصر سکونت گزید و همانجا درگذشت. (از اعلام زرکلی ج ۳ ص ۸۴۱).
کلمات هم‌قافیه با «فخر فارسی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «سی» برای سرودن شعر