معنی فتین
8 بازدید
[ فَ ] (ع اِ) زمین سوزان سنگلاخ که گویی سنگش در حال سوختن است. ج، فُتْن. (اقرب الموارد). زمین سنگلاخ سوخته و زمین سنگناک سیاه. (منتهی الارب).[ فَ ] (اِخ) وادیی است که در شعر مذکور است. (معجم البلدان).
کلمات همقافیه با «فتین»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ین» برای سرودن شعر