معنی فتحبن علی
6 بازدید
[ فَ حِ نِ عَ ] (اِخ) ابن محمد بنداری. وی در اصفهان متولد شد. و در حدود سال ۶۲۰ هـ . ق. به شام سفر کرد. و چون بر دو زبان پارسی و عربی تسلط کافی داشت از طرف عیسی بن ابی بکربن ایوب پادشاه شام مأمور ترجمهٔ شاهنامهٔ فردوسی به زبان عربی گردید. ترجمهٔ او از روی نسخه ای که در سال ۳۸۴ هـ . ق. بوسیلهٔ فردوسی تدوین شده بود صورت گرفته و به همین سبب متن اصلی آن برخی از قسمتهای شاهنامهٔ کامل را ندارد. این ترجمه را فتح بن علی خود، الشاهنامه نامیده است. اخیراً در سال ۱۳۵۰ هـ . ق. / ۱۹۳۲ م. عبدالوهاب عزام مصری کتاب الشاهنامه را، پس از مطابقهٔ نسخه های مختلفی که از آن در کتابخانهٔ دانشگاه کیمبریج و نیز در برلن موجود بود تصحیح کرد و به چاپ رسانید و مقدمه ای محققانه بر آن افزود. (از کتاب فردوسی طوسی تألیف محمد استعلامی ص ۱۰۱).[ فَ حِ نِ عَ ] (اِخ) موصلی. رجوع به فتح موصلی شود.
کلمات همقافیه با «فتحبن علی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «لی» برای سرودن شعر