معنی غیببین
[ غَ / غِ ] (نف مرکب) آنکه غیب را بیند. بینندهٔ غیب و نهان. رجوع به غیب شود: انبیا را داد حق تنجیم این غیب را چشمی بباید غیب بین. مولوی (مثنوی).
کلمات همقافیه با «غیببین»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ین» برای سرودن شعر