معنی غیبان
[ غَ / غُ یْ یَ ] (ع اِ) رگهای درخت. (منتهی الارب) (آنندراج). ریشه های درخت که در زمین پنهان شود و چون بکنند آشکار گردد. یقال: بدا غَیَّبانُ العود؛ یعنی آشکار شد عروق درخت که نهان بود، و آن هنگامی است که باران سخت بدان رسد و سیل جاری گردد و ریشه های درخت را بکند و عروق آن و آنچه را نهفته شده است آشکار سازد. (از لسان العرب از ذیل اقرب الموارد). غَیاب. غَیّاب. || آنچه آفتاب بدان نرسد از گیاه. (از اقرب الموارد).
کلمات همقافیه با «غیبان»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بان» برای سرودن شعر