معنی غیاث نجومی

معنی غیاث نجومی

7 بازدید
[ ثِ نُ ] (اِخ) کاشی. از شاعران کاشان بود و در فن نجوم و ساعتسازی مهارت داشت. قطعهٔ زیر را دربارهٔ قاضی اران (از قرای کاشان) که بسیار زشت منظر بوده است گفته: طرفه قومند مردم اران که بدی مضمر است در بهشان آنقدر فضله میبرند از شهر که محال است بگسلد زهشان غافلند از وجود قاضی خویش که عجب فضله ای است در دهشان. (از تذکرهٔ نصرآبادی ص ۳۰۸). رجوع به همین تذکره شود.

کلمات هم‌قافیه با «غیاث نجومی»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «می» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید