معنی واژه غلهبوم
4 بازدید
[ غَ لْ لَ / لِ ] (اِ مرکب) غله خیز. ملک یا مزرعه ای که غلهٔ فراوان داشته باشد و چیز دیگر در آنجا کم باشد. مقابل میوه بوم : و کلار دیهی بزرگ و ناحیتی با آن میرود، و جمله غله بوم است. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۱۲۳). یزدخواست و دیه کورو... همه سردسیر است و غله بوم، و هیچ میوه نباشد. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۱۲۳). و آب آن [ ابرقویه ] هم آب روان باشد و هم آب کاریز و غله بوم است و بسیار باشد. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۱۲۴). جهرم شهرکی است نه بزرگ و نه کوچک و غله بوم است. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۱۳۱).