معنی غفوری طالقانی

[ غَ یِ لَ ] (اِخ) وی شاعر دورهٔ صفوی است. او را مجموعه ای است که شامل اشعار متقدمان و متوسطان است و ظاهراً آن را در قرن دهم هجری قمری گرد آورده است و منقسم بر ابوابی است در اقسام شعر که به مناسبت مضمون مبوب شده است، و در اواخر هر باب اشعاری از شعرای متأخران آورده است و اغلب آنان شعرای دورهٔ صفویه میباشند از قبیل صائب تبریزی، وحشی بافقی و اقران ایشان، و از این قرار گردآورندهٔ این کتاب نیز در همان اوان میزیسته است و قطعاً این مجموعه پس از سال ۱۰۲۸ هـ . ق. که سال رحلت شاه عباس اول صفوی است گرد آمده زیرا در ورق ۱۲۴ در صدر قطعه شعری ثبت است: «حضرت پادشاه عرش اساس شاه عباس نور اللََّه مرقده». و جای دیگر در ورق ۲۰۱ نیز مسطور است: «من افکار شاه جنت اساس شاه عباس نور مرقده». و واضح است که این کتاب پس از رحلت این پادشاه تدوین یافته. از این کتاب که مشحون از زبدهٔ اشعار بزرگان شعرای متقدمان و متوسطان است یک نسخهٔ منحصر به فرد در کتابخانهٔ آقای حاج حسین آقا ملک در تهران موجود است و در آن ۲۳ بیت به اسم رودکی مندرج است. (از احوال و اشعار رودکی ج ۱ ص ۲۶).