معنی غریبنواز
7 بازدید
[ غَ نَ ] (نف مرکب) نوازندهٔ مردمان درویش و مسافر و بینوا. (ناظم الاطباء). آنکه غریب را بنوازد. غریب پرور. غریب دوست. غریب پرست : ادب مگیر و فصاحت مگیر و شعر مگیر نه من غریبم و شاه جهان غریب نواز. ابوالحسن آغاجی. با غریبان رنجدیده بساز تا فلک خواندت غریب نواز.نظامی. گفت با کرد کای غریب نواز از غریبان بسی کشیدی ناز.نظامی.
کلمات همقافیه با «غریبنواز»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «از» برای سرودن شعر