معنی غث و سمین

[ غَ ثْ ثُ سَ ] (ترکیب عطفی، ص مرکب، اِ مرکب) لاغر و فربه. (برهان قاطع) (آنندراج). کنایه از اندک و بسیار. (برهان قاطع). || کنایه از نیک و بد. || کنایه از قوی و ضعیف. || کنایه از توانگر و درویش. || کنایه از دو چیز نقیض یکدیگر. (برهان قاطع) (آنندراج): وجود رحمت یزدان محمد عربی پناه ملک و ملک افتخار غث و سمین. ؟ (از آنندراج). - سخن (کلام) غث و سمین؛ سخن استوار و نااستوار. منسجم و غیرمنسجم. فصیح و غیرفصیح : این سخن مختصر اولیتر از آنک در سخن غث و سمین میگویم.مجیر بیلقانی. رجوع به غث و رجوع به سمین شود.