معنی عیطاء
6 بازدید
[ عَ ] (ع ص) مؤنث أعیط، یعنی گردن دراز. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || درازسر و درازگردن. || اباکننده و ممتنع. (از اقرب الموارد). ج، عیط. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || قارة عیطاء؛ پشتهٔ بلند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تپهٔ مشرف که بسوی آسمان دراز شده باشد. || هضبة عیطاء؛ کوه مرتفع. (از اقرب الموارد).
کلمات هم‌قافیه با «عیطاء»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اء» برای سرودن شعر