معنی واژه عیس

[ عَ ] (ع مص) گشنی کردنِ گشن ماده شتر را. (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب).[ عَ ] (ع اِ) آب گشن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). ماءالفحل، و آن کشنده است زیرا خطرناک ترین سم است. (از تاج العروس).(ع اِ) شتران سپید سرخ موی. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). شتران سپیدرنگ، که با سپیدی آنها رنگ بور یا تیرگی ناآشکاری مخلوط باشد. و گویند که آن از انواع نیکوی شتر است. (از اقرب الموارد). یکی نر آن أعیس و یکی مادهٔ آن عَیساء است. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || گاهی ازین لفظ، قافله مراد باشد. (آنندراج).(اِخ) (دسکرهٔ...) از طسوج جبل است، در ناحیهٔ قم. (از تاریخ قم ص ۱۱۸).[ عَ یَ ] (ع اِ) رنگ عیس. (از اقرب الموارد). عیسة. رجوع به عیس [ عی ] و عیسة شود.