معنی عیب‌دان
5 بازدید
[ عَ / عِ ] (نف مرکب) عیب داننده. آنکه عیب مردم شناسد. (فرهنگ فارسی معین): ما همه عیبیم چون یابد وصال عیب دان در بارگاه غیب دان.عطار. عیب های سگ بسی او می شمرد عیب دان از غیب دان بوئی نبرد.مولوی. نعوذباللَّه اگر خلق عیب دان بودی کسی به حال خود از دست کس نیاسودی. سعدی.
کلمات هم‌قافیه با «عیب‌دان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دان» برای سرودن شعر