معنی عمر شماع

[ عُ مَ رِ شَ مْ ما ] (اِخ) ابن احمدبن علی بن محمود شماع حلبی شافعی، مکنی به ابوحفص و ملقب به زین الدین. محدث، فقیه، اخباری و ادیب بود. وی در حدود سال ۸۸۰ هـ .ق. متولد شد (برخی سال ولادت او را ۸۴۸ هـ .ق. نوشته اند). سفرهایی به مدینه، مکه، بیت المقدس، دمشق، حماة، حمص، صفد، قاهره و بلبیس کرد و سرانجام در سال ۹۳۶ هـ .ق. در حلب درگذشت. او را تصنیفات بسیاری است که از آن جمله است: ۱ -تنبیه الوسنان الی شعب الایمان. ۲ - فتح المنان که تخمیس رائیهٔ شیخ علوان است. ۳ -الفوائد الزاهرة فی السلالة الطاهرة. ۴ - محرک همم القاصرین بذکر الائمة المجتهدین المتعبدین. ۵ -الیواقیت المکللة فی الاحادیث المسلسلة. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۲۴۷ و الاعلام زرکلی چ ۲ ج ۵ ص ۱۹۷). رجوع به مآخذ ذیل شود: الکواکب السائرة ج ۲ ص ۲۲۴، شذرات الذهب ج ۸ ص ۲۱۸، کشف الظنون ص ۲۵۲، ۴۰۹ و سایر صفحات، فهرس الفهارس ج ۲ ص ۴۱۳، ایضاح المکنون ج ۱ ص ۱۹ و سایر صفحات و ج ۲ ص ۱۳۳ و سایر صفحات، هدیة العارفین ج ۱ ص ۷۹۵ و فهرس المخطوطات المصورة ج ۲ ص ۱۸۸.