معنی عمر شلوبینی
6 بازدید
[ عُ مَ رِ شَ لَ ] (اِخ) ابن محمدبن عبداللََّه ازدی شلوبینی (شلوبین)، مکنی به ابوعلی. نحوی و لغوی قرن ششم و هفتم هجری. وی بسال ۵۶۲ هـ .ق. در اشبیلیة تولد یافت و در همین شهر بسال ۶۴۵ هـ .ق. درگذشت. او راست: ۱- تعلیقی بر کتاب سیبویه. ۲- التوطئه، که خلاصه ای از «القوانین» خود مؤلف است. ۳- شرح مقدمهٔ جزولیة، در نحو. ۴- القوانین، در علم زبان عربی. شلوبینی نسبت است به قلعهٔ شلوبین یا شلوبینیة در جنوب اندلس. (از الاعلام زرکلی از وفیات الاعیان ج ۱ ص ۳۸۲، و روض المناظر ابن شحنة).
کلمات هم‌قافیه با «عمر شلوبینی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر