معنی عمر سهروردی

[ عُ مَ رِ سُ رَ وَ ] (اِخ) ابن محمدبن عبداللََّه بن عمویهٔ قرشی تیمی بکری سهروردی، مکنی به ابوحفص و ملقب به شهاب الدین. فقیه، مفسر و صوفی قرن ششم و هفتم هجری. وی به سال ۵۳۹ هـ .ق. در سهرورد تولد یافت. او شیخ بغداد گشت و سرانجام بسال ۶۳۲ هـ .ق. در بغداد درگذشت. او راست: ۱- جذب القلوب الی مواصلة المحبوب. ۲- السیر و الطیر. ۳- عوارف المعارف. ۴ -نخبةالبیان فی تفسیر القرآن. (از الاعلام زرکلی). رجوع به مآخذ ذیل شود: وفیات الاعیان ج ۱ ص ۳۸۰، الحوادث الجامعة ص ۷۴، الشذرات ج ۵ ص ۱۵۳، البدایة و النهایة ج ۱۳ ص ۱۳۸، طبقات الشافعیة ج ۵ ص ۱۴۳ و حبیب السیر چ خیام ج ۲ ص ۳۳۴.