معنی علی حویزی

[ عَ یِ حُ وَ ] (اِخ) (سید علی خان...) ابن خلف بن عبدالمطلب بن حیدربن محمدبن فلاح موسوی حسینی مشعشعی حویزی. محدث و مفسر و ادیب و شاعر و از حکام حویزة بوده است. وی در سال ۱۰۸۸ هـ . ق. درگذشت. او راست: ۱ - خیر جلیس و نعم انیس، که دیوان شعر اوست به زبان عربی. ۲ -خیرالمقال فی مدح النبی الکریم و الآل. ۳ -شرح قصیده اش در ادب و نبوت و امامت، در چهار مجلد. ۴ - النورالمبین فی الحدیث، در چهار مجلد. (از معجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین ج ۱ ص ۷۶۲. ایضاح المکنون ج ۱ ص ۴۴۰ و سایر صفحات. و فوائدالرضویهٔ عباس قمی ج ۱ ص ۲۹۰. تذکرهٔ متبحرین ص ۴۸۷) (از الذریعهٔ آقابزرگ طهرانی ج ۹ ص ۷۵۵ بنقل از سلافةالعصر ص ۵۴۵. المخطوطات العربیهٔ کورکیس عواد ص ۱۹. امل الآمل شیخ حر).[ عَ یِ حُ وَ ] (اِخ) ابن رضی الدین بن علی بن احمدبن محیی الدین جامعی عاملی حویزی. رجوع به علی جامعی شود.