معنی علی حصری

[ عَ یِ حُ ] (اِخ) ابن ابراهیم حصری، مکنّی به ابوالحسن. از عرفای قرن چهارم هجری. رجوع به ابوالحسین حصری شود.[ عَ یِ حُ ] (اِخ) ابن عبدالغنی فهری حصری ضریر قیروانی، مکنّی به ابوالحسن. قاری و ادیب و شاعر بود. وی در حدود سال ۴۱۵ یا ۴۲۰ هـ . ق. در قیروان متولد شد و در موقع تولد نابینا بود. سپس به اندلس رفت و ملوک آنجا را مدح کرد و در سال ۴۸۸ در طنجه درگذشت. او راست: ۱ - اقتراح القریح و اجتراح الجریح. ۲ -دیوان شعر. ۳ -القصیدة الحصریة فی قراءة نافع. ۴ - المستحسن من الاشعار. ۵ -معشرات الحصری. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۱۲۵). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: الخریدهٔ ابن عماد ج ۱۲ ص ۱۷. الوافی صفدی ج ۱۲ ص ۱۰۰. سیرالنبلاء ذهبی ج ۱۲ ص ۶. طبقات القراء ابن جزری ج ۱ ص ۵۵۰. وفیات الاعیان ابن خلکان ج ۱ ص ۴۳۱. شذرات الذهب ابن عماد ج ۳ ص ۳۸۵. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۱۳۳۷. ایضاح المکنون بغدادی ج ۱ ص ۱۱۰. هدیةالعارفین ج ۴ ص ۲۰۵.