معنی علی جلدکی

[ عَ یِ جِ دَ ] (اِخ) ابن محمدبن ایدمر جلدکی، ملقّب به عزالدین. شیمیدان و مقیم دمشق بود و نام او در نسخه های کتابهایی که نوشته است به صور مختلف ضبط شده است، از جملهٔ آنها «ایدمربن علی» و «علی بن ایدمر» و «ایدمربن عبداللََّه» و «علی بن ایدمربن علی» می باشد. جلدکی بسال ۷۶۲ هـ . ق. درگذشت. سال وفات او را ۷۴۳ نیز نوشته اند. نسبت او به «جلدک» از قرای خراسان است. اوراست: ۱ - البدرالمنیر فی معرفة اسرارالاکسیر، که آن را در دمشق تألیف کرده است. ۲ -البرهان فی اسرار علم المیزان (یا المصباح...). ۳ - الجوهر المنظوم و الدر المنثور فی شرح دیوان الشذور. ۴ -درةالغواص فی معرفةالخواص. ۵ -سرالحکمة فی شرح کتاب الرحمة. ۶ -کنزالاختصاص فی معرفة الخواص. ۷ - لوامع الافکار المضیة. ۸ -المصباح فی علم المفتاح. ۹ -نتائج الفکر فی احوال الحجر، که آن را در قاهره تألیف کرده است. ۱۰ - نهایةالطلب فی شرح المکتسب فی زراعةالذهب. (از الاعلام زرکلی بنقل از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۲۳۰ و ۲۴۱ و سایر صفحات. دائرةالمعارف الاسلامیة ج ۷ ص ۷۵. الفهرس التمهیدی ص ۵۱۱. الذریعة ج ۱ ص ۳۵۵ و ج ۳ ص ۶۹. هدیةالعارفین ج ۱ ص ۷۲۳). (از معجم المؤلفین بنقل از ایضاح المکنون ج ۲ ص ۱۰. فهرس الخدیویة ج ۵ ص ۳۷۷. المکتبةالبلدیة. فهرس الکیمیاء و الطبیعة شماره ۱۳).