معنی علی تهرانی

[ عَ یِ تِ ] (اِخ) ابن خلیل بن ابراهیم بن محمدبن علی رازی تهرانی نجفی. وی فقیه و اصولی و اخباری بود و در سال ۱۲۲۶ هـ . ق. در نجف اشرف متولد شد و در ۱۲۹۶ هـ . ق. در همانجا درگذشت. او راست: ۱ -حاشیه بر تعلیقهٔ بهبهانیة. ۲ -حساب العقود. ۳ -خزائن الاحکام فی شرح تلخیص المرام، در چند مجلد. ۴ -سبیل الهدایة فی علم الدرایة. ۵ -غصون الایکة الغرویة فی الاصول الفقهیة. (از اعلام زرکلی بنقل از الذریعة ج ۶ ص ۳۹ و ج ۷ ص ۱۱) (از معجم المؤلفین بنقل از اعیان الشیعهٔ عاملی ج ۴۱ ص ۲۹۲). و رجوع به مصنفی علم الرجال آقابزرگ طهرانی ص ۳۱۹ شود.[ عَ یِ تِ ] (اِخ) ابن محمدجعفر استرآبادی تهرانی. رجوع به علی استرآبادی شود.[ عَ یِ تِ ] (اِخ) کنی. رجوع به علی کنی شود.