معنی علی بسکری

[ عَ یِ بَ کَ ] (اِخ) ابن جُبارةبن محمدبن عقیل بن سوادهٔ هذلی بسکری، مکنّی به ابوالقاسم. وی حافظ و ضابط و از مردم «بسکرةالنخیل» بود که شهری است به مغرب. صاحب تاج العروس بنقل از تاریخ الذهبی و ابن عساکر گوید که نام صحیح وی «یوسف بن علی بن جبارة» است. و او را از ذریهٔ ابوذؤیب هذلی دانسته اند. در تاریخ ذهبی آمده است که وی از کسانی بود که در طلب قراآت در جهان به سیاحت پرداخته اند و او در این گردش خود با سیصد و پنجاه قاری و شیخ ملاقات کرده است و کتاب «الکامل فی المشهورة و الشواذ» را تألیف کرد. وفات او درحدود سال ۴۰۶ هـ . ق. بوده است. (از تاج العروس) (از منتهی الارب).