معنی علی آمدی

[ عَ یِ مِ ] (اِخ) ابن ابی علی بن محمدبن سالم تغلبی آمدی حنبلی شافعی، ملقّب به سیف الدین. نام او در الاعلام زرکلی بصورت «علی بن محمدبن سالم...» آمده است. وی فقیه و اصولی و متکلم و منطقی و حکیم بود. در سال ۵۵۱ هـ . ق. در آمد متولد شد و در بغداد سکونت کرد، سپس به شام و از آنجا به مصر رفت و سرانجام در سوم صفر سال ۶۳۱ یا ۶۳۲ هـ . ق. در دمشق درگذشت و در دامنهٔ کوه قاسیون دفن شد. او راست: ۱- ابکار الافکار فی اصول الدین. ۲- احکام الاحکام فی الاحکا،؛ در دو مجلد. ۳- دقائق الحقائق فی الحکمة. ۴- غایة الامل فی علم الجدل. ۵- غایة المرام فی علم الکلام. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۱۵۵ از سیرالنبلاء ذهبی ج ۱۲ ص ۲۱۱ و الوافی صفدی ج ۱۲ ص ۱۲۴ و طبقات الشافعیهٔ اسنوی ص ۲۵ و فهرس المؤلفین بالظاهریة و وفیات الاعین ابن خلکان ج ۱ ص ۴۱۵ و عیون الانباء ابن ابی اصیبعة ج ۲ ص ۱۷۴ و لسان المیزان ابن حجر ج ۳ ص ۱۴۰ و ج ۵ ص ۱۴۴ و تاریخ الحکماء قفطی ص ۲۴۰ و الذیل علی الروضتین ص ۱۶۱ و الدارس نعیمی ج ۱ ص ۳۹۳ و حسن المحاضرة سیوطی ج ۱ ص ۳۱۲. و المختصر فی اخبار البشر ابوالفداء ج ۳ ص ۱۶۲ و شذرات الذهب ابن عماد ج ۳ ص ۳۲۳ و مختصر دول الاسلام ج ۲ ص ۱۰۳ و مرآة الجنان یافعی ج ۴ ص ۷۳ و هدیةالعارفین بغدادی ج ۱ ص ۷۰۷ و مفتاح السعادهٔ طاش کبری ج ۲ ص ۴۹ و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۴ و ۱۷ و سایر صفحات و ایضاح المکنون بغدادی ج ۱ ص ۲۸۱ و سایر صفحات و ج ۲ ص ۱۳۷ و سایر صفحات و روضات الجنات خوانساری ص ۴۸۹).[ عَ یِ مِ ] (اِخ) ابن احمدبن یوسف بن خضر آمدی حنبلی، ملقّب به زین الدین فقیه و عالم به تعبیر خواب بود و در سال ۷۱۰ هـ . ق. در بغداد وفات کرد. او راست: ۱- التبصیر فی التعبیر. ۲- تعالیق فی الفقه. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۳۲ از کشف الظنون ص ۲۴۷ و الدرر الکامنة ج ۳ ص ۲۱).[ عَ یِ مِ ] (اِخ) ابن حسین آمدی نحوی، مکنّی به ابوالحسن. ابن الندیم گوید که او بمصر رفت و در آنجا ساکن شده از خواص ابوالفضل بن خنزابهٔ وزیر گردید. و او را خطی صحیح و ملیح بود. و یاقوت گوید که او از مشایخ عبدالسلام بن حسین بصری لغوی بود و اشعاری به خط او دیده است. (از معجم الادباء، چ مارگلیوث ج ۵ ص ۱۸۱).[ عَ یِ مِ ] (اِخ) ابن محمدبن عبدالرحمان بغدادی حنفی، مشهور به آمدی و مکنّی به ابوالحسن. فقیه بود و در سال ۴۶۷ هـ . ق. درگذشت. او راست: عمدة الحاضر و کفایة المسافر، که در فروع فقه حنبلی و در چهار مجلد است. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۲۰۸ از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۱۱۶۶).[ عَ یِ مِ ] (اِخ) ابن محمد حزوری آمدی شافعی. مفسر و فقیه (متوفی در سال ۱۲۱۰ هـ . ق.). وی مفتی شهر آمد بوده است. او راست: تفسیر سورة الفاتحة بالحروف المهملة. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۱۹۰ از هدیةالعارفین بغدادی ج ۱ ص ۷۷۲ و ایضاح المکنون بغدادی ج ۱ ص ۳۰۷).