معنی علیاء

[ عَ لْ ] (ع ن تف) مؤنث أعلی ََ. ولی در تأنیث أعلی، عُلیا بهتر و مستعمل تر است. (از تاج العروس) (اقرب الموارد) (از متن اللغة). || (اِ) آسمان. (منتهی الارب) (از لسان العرب) (تاج العروس) (اقرب الموارد) (متن اللغة). || سر کوه. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (متن اللغة). سر کوه، و یا سر هر کوه بلند. (از لسان العرب) (تاج العروس). || جای بلند. (منتهی الارب) (از لسان العرب) (تاج العروس) (اقرب الموارد). || آنچه بلند برآید از چیزی. || کار بزرگ سترگ. (منتهی الارب) (از لسان العرب) (تاج العروس) (اقرب الموارد) (متن اللغة). ج، عُلا. (متن اللغة).[ عَ لْ ] (اِخ) ابن هیثم. از همراهان علی بن ابی طالب (ع) در جنگ جمل. (از حبیب السیر چ خیام ج ۱، ص ۵۲۹).