معنی علوی‌کلا

[ عَ لْ کَ ] (اِخ) دهی است از دهستان کلیجان رستاق بخش مرکزی شهرستان ساری واقع در ۱۷ هزارگزی جنوب خاوری ساری مقابل هولار. ناحیه ای است کوهستانی و جنگلی دارای آب و هوای معتدل و مرطوب و مالاریایی. سکنهٔ آن ۱۲۵ تن است. آب آن از رودخانهٔ تجن تأمین میشود. محصول آن برنج و غلات است. اهالی به زراعت اشتغال دارند. راه آن مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ عَ لَ کَ ] (اِخ) یکی از دهستانهای دوازده گانهٔ کجور شهرستان نوشهر است، واقع در ساحل دریا، بین دهستانهای کچرود و گل رودپی. این دهستان از ۹ آبادی تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ۱۸۰۰ تن است. قرای مهم قشلاقی آن علوی کلا و منوچهرکلا میباشد. محصول آن برنج است. آب آن از رودخانهٔ کچرود تأمین میشود. دو آبادی فیروزکلای بالا و پائین در حدود کجور، محل ییلاقی این دهستان محسوب میشود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳). در جغرافیای سیاسی کیهان (ص ۳۰۰) چنین آمده است: علوی کلا از بلوکات ناحیهٔ کجور در مازندران، مرکز آن عُلویکلا دارای ۹ قریه و ۷۲۰ تن جمعیت.[ عِ لْ کَ ] (اِخ) دهی است از دهستان علوی کلا از بخش مرکزی شهرستان نوشهر واقع در ۶ هزارگزی باختر المده و یک هزارگزی جنوب راه شوسهٔ المده به نوشهر. ناحیه ایست دشت و دارای آب و هوای معتدل مرطوب مالاریائی. سکنهٔ آن ۱۸۰ تن است. آب آن از رودخانهٔ کچرود تأمین میشود. محصول آن برنج و مختصر غلات و صیفی است. اهالی به زراعت اشتغال دارند. راه آن مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ عُ لْ کَ ] (اِخ) دهی است از دهستان دابو از بخش مرکزی شهرستان آمل واقع در ۹ هزارگزی شمال آمل و در کنار رودخانهٔ هراز. ناحیه ایست دشت و دارای آب و هوای معتدل مرطوب مالاریایی. سکنهٔ آن ۵۰۵ تن است. آب آن از رودخانهٔ هراز تأمین میشود. محصول آن برنج، کنف، مختصر نیشکر و صیفی است. اهالی آن به زراعت اشتغال دارند. این ده دارای دبستان و دو باب دکان است. راه آن مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ عُ لْ کَ ] (اِخ) دهی است از دهستان قشلاق کلارستان بخش چالوس شهرستان نوشهر واقع در ۳ هزارگزی باختر چالوس و یک هزارگزی باختر راه شوسهٔ چالوس به شهسوار. ناحیه ایست دشت و دارای آب و هوای معتدل مرطوب مالاریائی. سکنهٔ آن ۱۵۰ تن است. آب آن از رودخانهٔ چالوس تأمین میشود. محصول آن برنج و مختصر مرکبات و لبنیات است. اهالی به زراعت اشتغال دارند. راه آن مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).