معنی علم‌الهدی

[ عَ لَ مُلْ هُ دا ] (اِخ) ملا محمدبن ملا محسن فیض محمدبن مرتضی. وی از علمای امامیه در اوائل قرن دوازدهم هجری بود و از طرف والدش بهمین لقب علم الهدی ملقب شد. وفات وی بسال ۱۱۱۲ یا ۱۱۲۳ هـ . ق. بوده است. او راست: ۱- اصول الدین، به فارسی. ۲- تحفة الابرار فی العقائد و الاخلاق، به فارسی، که در سال ۱۱۰۰ هـ . ق. از تألیف آن فراغت یافته است. ۳- الجامع فی الاصول و الفروع و الاخلاق. ۴- حاشیهٔ مفاتیح الشرایع، که متعلق به والد خودش است، و در آن مدارک احکام و مسائل و مطالب آن را از آیات و اخبار استخراج کرده است. یک نسخه از آن به شمارهٔ ۲۶۰۱ در کتابخانهٔ مدرسهٔ سپهسالار تهران موجود است. ۵- مرقاة الجنان الی روضات الجنان، در ادعیه و نماز و غیره، که آن را در سال ۱۰۸۷ هـ . ق. در کاشان تألیف کرده است. یک نسخه از آن به شمارهٔ ۲۱۳۵ در کتابخانهٔ مدرسهٔ سپهسالار تهران موجود است که خود مؤلف آن را مقابله و تصحیح کرده است. ۶- نضد الایضاح. (از ریحانة الادب ج ۳ ص ۱۲۱ از روضات الجنات ص ۵۴۳ و الذریعة).