معنی علاءالدولهٔ بغدادی
6 بازدید
[ عَ ئُدْ دَ لَ یِ بَ ] (اِخ) ابن سلطان احمد بغدادی. وی در آذربایجان نزد امیر قرایوسف میزیست. هنگامی که امیر قرایوسف در خوی بود، وی به تبریز آمد و طایفه ای از اهل شرارت فراهم کرد. قرایوسف این خبر شنیده کس فرستاد تا حاجی کوچک رکابدار که از قبل او در تبریز بحکومت اشتغال داشت علاءالدوله را گرفته در قلعهٔ «عادل جوز» مقید ساخت و بالاخره در همین قلعه کشته شد.
کلمات هم‌قافیه با «علاءالدولهٔ بغدادی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر