معنی عفیف تلمسانی

[ عَ فِ تِ مِ ] (اِخ) سلیمان بن علی بن عبداللََّه بن علی کومی تلمسانی، ملقب به عفیف الدین. شاعر قرن هفتم هجری. اصل او از قبیلهٔ کومه است، به سال ۶۱۰ هـ . ق. متولد شد و در بلاد روم سیاحت کرد سپس ساکن دمشق شد. او صوفی مذهب و بر روش ابن العربی بود. و به سال ۶۹۰ هـ . ق. در دمشق درگذشت. او را کتب بسیاری است که از آن جمله است: شرح مواقف نفزی، شرح الفصوص ابن عربی، کتابی در عروض. و نیز دیوان شعری دارد. (از الاعلام زرکلی به نقل از النجوم الزاهرة و البدایة والنهایة و آداب اللغة العربیة و شذرات الذهب و فوات الوفیات).