معنی واژه عطایا
7 بازدید
[ عَ ] (ع اِ) جِ عطیّه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). دهشها و بخشیده شده ها. (از آنندراج). رجوع به عطیة شود: از صلت و عطایاء او به حظی وافر و نصیبی کامل متحظی شد. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۲۱۴).