معنی واژه عشقباز

[ عِ ] (نف مرکب) عشق بازنده. آنکه عشقبازی کند. عاشق پیشه. (فرهنگ فارسی معین). مرد شهوت پرست و عاشق و زن دوست. (ناظم الاطباء): عشقبازان که به دست آرند آن حلقهٔ زلف دست در سلسلهٔ مسجد اقصی بینند. خاقانی. شهری بفتنه شد که فلانی ازآنِ ماست ما عشقباز صادق و او عشقدان ماست. خاقانی. عشقبازان را برای سر بریدن سنت است بر سر نطع ملامت پای کوبان آمدن.خاقانی. شکّر و بادام بهم نکته ساز زهره و مریخ بهم عشقباز.نظامی. ز چنگ ابریشم دستان نوازان دریده پرده های عشق بازان.نظامی. مه و خورشید را دیدند نازان قران کرده به برج عشقبازان.نظامی. تو که در بند خویشتن باشی عشقبازی دروغزن باشی.سعدی. به کوی لاله رخان هرکه عشقباز آید امید نیست که هرگز بعقل بازآید.سعدی. دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمی بینم دلی بیغم کجا جویم که در عالم نمی بینم. سعدی. لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ عشقبازان چنین مستحق هجرانند.حافظ. || در هندوستان، اصطلاحاً کبوترباز را گویند، چنانکه شیخ ابوالفضل در جواب نامهٔ عبداللََّه خان ازبک نوشته است: و فرستادن کبوتران پری پرواز و آمدن حبیب عشقباز... (از آنندراج).