معنی عزالدین زنجانی
5 بازدید
[ عِ زْ زُدْ دی نِ زَ ] (اِخ) عبدالوهاب بن ابراهیم، مکنی به ابوالمعالی و ملقب به عزالدین. از ادبا و علمای مشهور صرف و نحو. وی قسمت اخیر عمر خود را در بغداد میگذرانده و تا مقارن فتح آن شهر به دست هلاکو در آنجا میزیسته و گویا در واقعهٔ بغداد مقتول شده است. رجوع به عبدالوهاب در همین لغت نامه و به تاریخ مغول عباس اقبال شود.
کلمات هم‌قافیه با «عزالدین زنجانی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر