معنی عرمة

[ عَ مَ ] (ع اِ) فراهم آمدنگاه ریگ. (منتهی الارب) (آنندراج). || عرمةالرجل؛ قبیله و گروه مردم. (منتهی الارب).[ عَ رَ مَ ] (ع اِ) بوی طبیخ. (منتهی الارب). بوی طبیخ و چیز پخته شده. (از اقرب الموارد). || خرمن کوفتهٔ گرد کرده از باد صاف و پاک نانموده. (منتهی الارب). خرمن که پس از کوفتن جمع شده باشد تا آن را به باد دهند. (از اقرب الموارد). عُرمة. رجوع به عرمة شود. || ریگ توده. (منتهی الارب). مجتمع و انبوه از رمل. (از اقرب الموارد).[ عَ رَ مَ ] (اِخ) زمینی است سخت در کنار صمان، و نام آن در شعر رؤبهٔ عجاج آمده است. و گویند آن عارضی است در یمامة. (از معجم البلدان). زمینی است سخت درشت بر سر حد دهنا و مقابل عارض یمامة. (منتهی الارب).[ عَ رِ مَ ] (ع اِ) بند آب و حاجز میان دو چیز. (منتهی الارب). سد و بندی که در جلو سیل می بندند، و حاجز میان دو چیز. (ناظم الاطباء). سدی که در عرض وادی قرار دهند. (از اقرب الموارد). ج، عَرِم و یا آن جمعی است بدون واحد، و برخی گویند واحد آن عرمة است. (از منتهی الارب). ج، عَرِم مثل کلمة و کلم. و یا عرم جمعی است بدون واحد، و گویند آنها احباس و گویهایی است که در وادیها ساخته می شود. (از اقرب الموارد). || باران سخت. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). ذهب بهم سیل العرم؛ یعنی سیل عرم آنها را از بین برد. (از اقرب الموارد). || کلاکموش نر. (منتهی الارب). جرذ نر. (از اقرب الموارد). جرذ ذکر است، یعنی موش دشتی نر. (تحفهٔ حکیم مؤمن).[ عَ رِ مَ ] (اِخ) وادیی است. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).[ عُ مَ ] (ع اِ) بمعنی عَرَم است در همهٔ معانی. (از منتهی الارب). || سیاهی سپیدی آمیخته در هر چه باشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). خجک زدن از سیاهی و سپیدی. (ناظم الاطباء). منقط شدن سیاهی و سپیدی بودن آنکه نقطه ها وسیع گردد. (از اقرب الموارد). || سپیدی بر لب گوسپند. (ناظم الاطباء). || گوشت ناپخته. (ناظم الاطباء). || تخم قطا. (ناظم الاطباء). || خرمن کوفتهٔ گرد کرده و پاک نانموده. (ناظم الاطباء). خرمن از طعام که کوفته می شود آنگاه به باد داده می شود. (اقرب الموارد). ج، عُرَم. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). عَرَمة. رجوع به عَرمة شود.