معنی عدالتآئین
6 بازدید
[ عَ / عِ لَ ] (ص مرکب) کسی که دادگر و عادل باشد. کسی که عدالت پیشهٔ خود کند: به وجود فائض الجود سلاطین عدالت آئین منوط و مربوط. (حبیب السیر چ طهران ج ۲ ص ۱).
کلمات همقافیه با «عدالتآئین»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ین» برای سرودن شعر