معنی عتمة

معنی عتمة

7 بازدید
[ عَ تَ مَ ] (ع اِ) سه یک اول از شب بعد از غیبت شفق. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). و گفته شده است وقت نماز عشاء. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || باقی ماندهٔ شیر که بعد از دوشیدن فرودآرد به پستان یا شیر که وقت عتمه فراهم آرد. (منتهی الارب). بقیة اللبن یفیق بها النعم تلک الساعة. (اقرب الموارد). || تاریکی شب. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || (مص) بازگشتن شتران از چراگاه وقت شام. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج).
[ عُ تُ مَ ] (اِخ) حصنی است در کوههای وصاب از نواحی زبید. (معجم البلدان).

کلمات هم‌قافیه با «عتمة»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «مة» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید