معنی عبیدلی

[ عَ دِ ] (اِخ) نام یکی از دهستان های شش گانهٔ بخش لنگهٔ شهرستان بوشهر است. حدود و مشخصات آن بقرار زیر است. از شمال دهستان حمدادی از جنوب ارتفاعات چیرو و خلیج فارس از باختر دهستان بدوی از خاور دهستان چارکی. این دهستان تقریباً در مرکز بخش واقع گردیده و هوای آن گرم و مرطوب است. آب مشروب آن از باران و چاه تأمین میشود. زراعت آنها دیمی است. محصولات آن غلات، خرما، لبنیات و جزئی صیفی است. شغل اهالی زراعت و گله داری است. از ۸ آبادی تشکیل شده است و در حدود ۲۲۰۰ تن سکنه دارد. قراء مهم آن عبارتند از بندر چیرویه، نخل خلفان، ارمکی، جزیرهٔ هندورابی. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۷).[ عُ بَ دِ ] (اِخ) ابن ابی جعفر محمدبن علی الجوادبن حسن بن علی بن ابراهیم بن علی الصالح بن عبیداللََّه اول اعرج بن حسین الاصغربن الامام السجاد. و عالم به انساب و از جملهٔ معمرین بود به سال ۳۳۵ هـ . ق. درگذشت. از تألیفات اوست: تهذیب الانساب. نهایة الاعقاب. (از ریحانة الادب و الذریعه ج ۴ ص ۵۰۸).[ عُ بَ دِ ] (اِخ) احمدبن محمدبن مهنابن علی بن مهنای حسینی عبیدلی. مردی عالم و نسابه و از اکابر علمای اواخر قرن هفتم یا اوائل قرن هشتم بود. از شاگردان جلال الدین علی بن عبدالحمیدبن فخار است و بنابر قول اعیان الشیعه استاد احمدبن علی بن حسین بن علی بن مهنا صاحب عمدة الطالب است. از تألیفات اوست: الانساب المشجره یا مشجر النسب. التذکرة فی الانساب المطهرة که در اعیان الشیعه به سید احمد عبیدلی نسبت داده شد. و عنوان همین کتاب است. (از ریحانة الادب ج ۳ ص ۶۴).[ عُ بَ دِ ] (اِخ) حیدربن علی بن حیدرعلوی حسنی آملی مازندرانی عبیدلی یا عبیدی وی حکیم. عارف، مفسر، صوفی و از اکابر عرفا و علمای امامیه و جامع شریعت و طریقت است. اصل او از آمل مازندران و نشأتش در بغداد بوده و با فخرالمحققین مصاحبت داشت از تألیفات اوست: الارکان فی فروع شرایع اهل الایمان. الامامة. الامانه امثلة التوحید. التأویلات که چهارمین تفسیر او است. التنزیه. جامع الاسرار و منبع الابرار در اسرار انبیاء و اولیاء و علم توحید. جامع الحقایق. رافعة الخلاف فی وجه سکوت امیرالمؤمنین. رسالة العلوم العالیه. شرح فصوص (نص النصوص). الکشکول فی بیان ماجری علی آل رسول. المحیط الاعظم. منتخب التأویل. (ریحانة الادب ج ۳ ص ۶۴ و الذریعة ج ۲ ص ۲۸۲).[ عُ بَ دِ ] (اِخ) یحیی بن حسن عقیقی بن جعفر الحجةبن عبیداللََّه اعرج بن حسین اصغربن امام السجاد مکنی به الحسن و معروف به عبیدلی از رجال قرن سوم هجری و عالم به انساب است. وی نخستین کس است که در انساب علویین کتاب نوشت. از جمله تألیفات اوست: اخبارالزینبیات که در شرح حال زنان زینب نام است از اولاد ابوطالب. اخبارالمدینة، انساب آل ابی طالب. وی به سال ۲۶۶ هـ . ق. درگذشت. (از ریحانة الادب ج ۳ ص ۶۶).