معنی عبدویی

[ عَ یی ی ] (اِخ) عمربن احمدبن ابراهیم بن عبدویه العبدویی، مکنی به ابوحازم. وی امام بود. از ابوبکر اسماعیل و جمعی دیگر حدیث آموخت و خطیب ابوبکر از وی روایت کند. به سال ۴۱۷ هـ . ق. به روز عید فطر درگذشت. (اللباب ج ۲ ص ۱۱۳).[ عَ یی ی ] (اِخ) محمدبن ابراهیم بن عبدویه بن سدوس بن علی بن عبداللََّه بن عبیداللََّه بن عبداللََّه بن مسعود الهذلی العبدویی، مکنی به ابوعبداللََّه عم ابوحازم العبدویی است. از ابوعبداللََّه البوشجی و احمدبن نجده و اباخلیفة القاضی و جز آنان به خراسان و عراق و حجاز و جزیره و شام و مصر درس آموخت و ابواسحاق المزکی و جز وی از او روایت کند. وی به سال ۳۲۳ هـ . ق. بر اثر جراحتی که برداشت درگذشت. (اللباب ج ۲ ص ۱۱۳).