معنی عبدالمعطی

[ عَ دُلْ مُ ] (اِخ) ابن حسن بن عبداللََّه باکثیر المکی الحضرمی. وی عارف به تفسیر و حدیث بود به سال ۹۰۵ هـ . ق. به مکه متولد شد و به سال ۹۸۹ هـ . ق. به احمدآباد هند درگذشت. از تصانیف او است: اسماء رجال البخاری که مجلدی ضخیم از آن نوشت و به اتمام نرسید او را نظم بسیاری است. (از الاعلام زرکلی).[ عَ دُلْ مُ ] (اِخ) ابن محی الدین الخلیلی. فقیه شافعی است. مولد وی به فلسطین بود و در قدس سکونت جست و تولی افتاء مذهب شافعی را یافت و به سال ۱۱۵۴ هـ . ق. درگذشت. او راست: مجموعهٔ فتاوی و رسائل و او را نظمی است. (از الاعلام زرکلی).